31-05-06

speciaal voor heleen en haar chocoladebol




<

wie hachiko kent weet allemaal: de hachiko-familie is groot. dus het kan niet anders dat je daar enkele vrienden hebt. één van die vrienden is heleentje en haar levendige, hele zotte, chocoladekleurige labrador. samen hebben we al véél gezellige bijscholing bijgewoond, leuke uitstapjes gedaan,glachen en gebabbeld of gezellig naar onsze 2 stoeiende zotte hondjes gekeken! poesti & heleen's chocoladebol kunnen zeer goed opschieten(al een geluk) ps. bezoek haar blog!

20:21 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

28-05-06

de cd-rom deel II

zoals ik dus in voorgaand bericht al zei, ging ik dus nog wat oefenen met poesti en zo gezegd zo gedaan. ik deed dus wat caro me zei dat ik moest ik doen - hem eerst kalm maken,...- en dus, poesti ging naar het cd'tje en volgde rustig mijn comando op. hij legde er zich bij neer maar niet als protest, nee, om gemakkelijker zijn muiltje scheef te kunnen houden en op te rapen. in geen tijd stond ie al weer vrolijk voor mij met de cd-rom in zijn muitje!
snel geleerd dus maar dat wil niet zeggen dat we het niet meer gaan oefenen hé ;)!

19:15 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

de cd-rom deel I

Gisteren gingen we(ik en mijn poestibolleke) naar het HH-café. Poesti kreeg er enkele opdrachtjes te doen bv. een borstel van een kist halen,licht aan doen,...één van die opdrachtjes was iets wat hij nog nooit had gedaan nl. een cd-rom oprapen!poesti apporteert zeer graag dus hij was meteen dolentousiast maar net iets té entousiast...een cd-rom oprapen vereist namelijk veel concentratie en voorzichtigheid(ook voor ons)dus hebben we(ik en caroline) poesti stap voor stap aangeleerd hoe je een cd-rom opraapt..eerst legde caro de cd op een tapijtje en zei ik dat 'm dat hij hij kalm moest zijn bij het oprapen.caro duwde haar vinger op de cd zodat deze een beetje kipt en poesti het gemakkelijker kon pakken.dat moet je eerst doen zodat poesti snapt dat hij rustig zijn muiltje moet scheefhouden om de cd te pakken.het is ook gemakkelijker om eerst op een zachte ondergrond te wwerken.zo zal ik het poesti stap voor stap verder blijven leren met de oefen-cd-rom die caro ons meegaf tot hij het kan!maar ik heb het volste vertrouwen in poestitje, hoor!
ps. ik hou jullie op de hoogte!

14:08 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

15-05-06

moedertjesdag in plaenckendaele voor poesti en co!

voor moedertjesdag besloten we naar plaenckendaele te gaan mét poesti mee, of course!!
eerst dacht ik dat het wel wat moeilijk zou zijn maar tante caro(hachiko) stelde me gerust en ik vond het eigenlijk ook wel de moeiete waar! toen we uit de auto stapten hield ik poesti kalm en stelde hem op zijn gemak. alles ging goed, ook toen hij de diren zag reageerde hij kalm, hij wasq wel een beetje bang maar werd niet gek ;)! de andere dieren reageerden ook goed en we hadden ook het voordeel dat de dieren nu meer op de voorgrond traden om poesti beter te kunnen zien(dat dieren dicht komen gebeurd zelden of nooit bv.de jachtluipaarden of de leeuw.) we kregen ook toffe dingen te zien zoals een blauwe gnou die helemaal stapel was omdat hij poesti zag/rook en hele zotte bokkesprongen maakte! en toen...kwamen we bij het bange moment...DE LEEUW! poesti trok een beetje tegen om er naar toe te gaan maar we gingen toch, hij zat de leeuw(die op 1 à 2 meter afstand was komen liggen) te bekijekn terwijl hij angtig aan zijn neusje likte...niks aan de hand en plots...een zachte ''grrrrr'' dat was poesti en dan een zeer luide en indrukwekkende''RRRRRAAAAAAAAAAUUUUWWWW'' de leeuw...!! we zijn dan maar vlug naar ergens anders gegan want mijn arm bolleke had de shrik van zijn leven beleefd, hij beefde werkelijk over zijn hele lijf! toen kwamen we bij zijn voorouders de wolven...daar was poesti bijzonder goed op zijn gemak bij...hij legde zich er gewoon bij te kijken!! toen waren bij de neushoorn, die achter een muurtje lag, poesti leek nieuwsgierig dus liet ik zijn hem met zijn2 voorpootjes er op springen en hij keek braaf toe! en dan waren we bij de bij een van de allerprachtigste beestjes van alle wilde dieren, DE JACHTLUIPAARDJES! deze kwamen in één sprong naar de draad en liepen zelfs kwijlend voor bij poesti, een er van probeerde zelfs door te bijten! maar poesti bleef zeer kalm! alles ging zeer goed maar de mensen keken meer naar poesti dan naar de andere dieren, moest er ''kijkgeld'' op een hulphond staan, zijn de baasjes in een zéér korte tijd stinkend rijk!!! Eva & een stoere poesti(die wél bang is van een leeuw ;))!

20:10 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

10-05-06

de hond hachiko

Hachiko was een Akitahond, die geboren werd in Osake (Japan) in 1923. Na 2 maanden werd professor Eisaburo Ueno zijn eigenaar.



Elke morgen wandelde de hond met zijn baas naar het Shibuya-station, waar de professor de trein nam naar zijn werk. 's Middags, om 15.00 uur, ging Hachiko weer naar het station om zijn baas af te halen.

Op 21 mei 1925 sloeg het noodlot echter toe: professor Ueno kreeg een hartstilstand en overleed in de universiteit. Het 18 maanden oude dier wachtte tot middernacht tevergeefs op zijn baasje...

Tien jaar lang bleef het trouwe dier naar het station komen om er zijn baas op te wachten. Na enige tijd ontfermde het stationspersoneel zich over hem door hem eten en drinken te geven. Op 7 maart 1935 stierf Hachiko op de plaats waar hij zijn vriend voor het laatst levend had gezien...

Bij leven werd Hachiko reeds een legende: hij werd beroemd omwille van zijn onvoorwaardelijke trouw en werd zelfs in de schoolboeken vermeld.

In 1943 werd een bronzen standbeeld voor hem opgericht, daar waar Hachiko steeds op zijn baasje had gewacht. Kort erna (tijdens WO 2) werd het echter omgesmolten voor wapens. In 1948 maakte de zoon van de kunstenaar het beeld opnieuw; het werd op dezelfde plaats neergezet.



Het standbeeld van Hachiko aan het station van Shibuya, waar Hachiko jarenlang op zijn baasje wachtte.



Over Hachiko's leven werd een boek geschreven en een film gemaakt ("The Hachiko Story").

Tot op vandaag wordt er in Tokyo op 8 april nog een jaarlijkse herdenkingsplechtigheid georganiseerd ter nagedachtenis van Hachiko.



Het graf van professor Ueno.Op de plaats waar de hoekpaal staat, werd Hachiko begraven.





Hachiko is het ultieme voorbeeld van de hechte band die kan bestaan tussen mens en dier. Zijn naam leent zich bovendien perfect als "roepnaam" van ons centrum.



de Hachiko-shop in Tokyo

18:18 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

07-05-06

verzopen waterkieken

ik heb net mijn hondje terug binnengelaten.
hij had buiten gespeeld met de andere hond(congo)
maareuh...kvraag mij eigenlijk af, of dat je dat nu voor de moment wel een hond kan noemen...;)
hij is namelijk zooooo zuipnat, dat al zijn haren naar beneden hangen en dat stinkt ook imens...
knoem dat een verzopen waterkieken...maar nog altijd even lief en een grote schat!!!
byebye
Eva & 't verzopen waterkieken ;)

15:46 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-05-06

nieuw muziekinstrument

we zaten in de les muziekale opvoeding...
terwijl ik aandachtig luisterde naar een muziekstuk om de vraagjes proberen op te lossen, lag poesti gezellig naast mij een heerlijk dutje te doen.
tot plots...de muzieklerares heel bedenkelijk keek en vroeg: ''ik hoor een instrument dat ik niet kan thuisbrengen, weten jullie wat het is?''
ik begon direct te lachen want het was poesti die in zijn droom heel triestig en bang jankte...
toen het muziekstuk afgelopen was stoptte hij meteen!!
misschien vondt hij het gewoon niet mooi ;)

20:30 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

01-05-06

de eerste communie van zusjelief

piep!
we zijn net terug van een leuke maar drukke feestdag namelijk de eerste communie van mijn zusje.
we moesten vroeg uit de veren maar afgezien van een beetje moet te zijn ging het prima, want het is onmogelijk om met zo'n superentousiaste , achter zijn eten vragende hond gewoon weer in slaap te dommelen...!
in de kerk was het leuk alle eerste communiekantjes en natuurlijk mijn zusje te zien! poesti was niet mee naar de kerk maar achter de viering zijn we hem natuurlijk komen ophalen! in de feestzaal verliep alles op wieltjes. het was een zeer fijne dag! poesti was heel flink en rustig. hij deed flink zijn plaats, ookal was het soms ver van mij!
poesti heeft dus van niets last gehad...
behalve...van een héél volle blaas dan, hij wilde nl. niet plassen toen ik samen met mijn nonkel met poestibolleke gaan wandelen waren...maar geen ongelukjes gehad hoor ;)

20:55 Gepost door pootje van poesti | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |