22-08-06

meer dan een hulpje

ik zat te bedenken dat jullie je waarschijnlijk afvragen wat poesti(of een hulphond in het algemeen) allemaal heeft veranderd in mijn(of dat van een andere hulphondengebruiker) leven?

wel als ik eerlijk moet zijn : een héél pak!
echt waar, mensen die al van voor ik poesti heb kennen zien het verschil waarschijnlijk heel duidelijk.
poesti helpt me natuurlijk met dingen oprapen en rechtrekken als ik val.

maar ik denk dit in de naam van ALLE hulphondengebruikers spreek als ik zeg dat een hulphond naast de pracktishe zaken ook een andere taak vervuld namelijk: EEN VRIEND ZIJN!

daardoor ben ik een stuk meer opengebloeid want ik was namelijk een heel gesloten en verlegen meisje naar andere mensen die ik niet goed kende toe.
ik was ook heel onzeker en dat poesti héél goed veranderd

hij is zoiets als mijn vertrouwen voor mij.
ik durf nu bv meer alleen te gaan wandelen...

hij vergemakelijkt ook sociale contacten met mensen die je voor het eerst ontmoet en je voelt ook dat ze met itresse naar jou en je hond kijken in de plaats van een raar gezicht op te zetten om dat je in een rolstoel zit!

op sociaal vlak is hij echt ook een grote steun!
als ik verdrietig ben dan voel ik mij nooit alleen want steeds heb ik poesti bij mij als een zéér goede kameraad!

ik vind een hele leuke gedachte dat ik hem nodig heb maar hij mij ook :-)!
mensen vragen me soms of ik het niet lastig vind om voor hem te zorgen maar eigenlijk vindt ik dat niet.
poesti doet zó veel voor mij.
hij is er steeds voor mij dus daarom vind ik het normaal dat ik voor hem zorg.
ik zie het iets dat ik voor hem terug doe en ik vind dat héél erg leuk :-)

mijn leven is er echt enorm door veranderd, zo ongeveer op alle vlakken en ik wil voor geen geld in de wereld ruilen want poesti is mijn lieve superhond :-)!

12:07 Gepost door pootje van poesti in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Wat ik vooral vind Die hond sleurde me mee. Ik moest wel want ik kon het toch zelf!
JA ik kon met de DEUREN SLAAN zonder me op te sluiten! Ik kon een kussengevecht houden op kot zonder bang te zijn zonder kussens te vallen :-) (dat moet je hem eens leren ;-) zo win je zeker)
Ik moest niet bang zijn om alleen te slapen: als m'n gsm viel raapt ze hem op in de pikkedonker en als dat niet lukt blaft ze heel 't kot wel wakker!
Gek hé?

Gepost door: Daphné | 26-08-06

De commentaren zijn gesloten.